Over ons › Sandra Verbeek (1969)

Ik heb jarenlange ervaring in de publieke én private sector. De rode draad in mijn loopbaan is altijd de ontwikkeling van mensen. Die momenten waarop je iemand ziet groeien, geven mij de meeste energie. Daar waar je echt iemand bereikt en contact hebt daar gaat het mij om. Ik ervaar dat bij de mensen die ik train en coach én ook binnen mijn eigen gezin, bij mijn drie kinderen. Mijn eerste studiekeuze, de lerarenopleiding was een keuze uit mijn hart. Ik koos na twee jaar voor een universitaire studie en een loopbaan buiten het lerarenvak.

Sandra Verbeek (1969)In een baan binnen het Human Resource Management (HRM) vak hervond ik weer de passie voor het ontwikkelen van mensen. Tegelijkertijd was ik van kinds af aan mij wel al bewust van mijn dromen en nam ik ze mee de dag in. Ik hield ze wel voor mijzelf. Ik dacht niet dat het interessant was voor iemand anders en voelde mij daar niet vrij in. In 2007 kwam ik weer in contact met de dromenwereld via een coach opleiding en vanaf toen wist ik zeker dat ik er ook mee wilde werken. Ik was het contact met mijn innerlijke wereld meer kwijt geraakt in de dagelijkse praktijk met doelgerichte projecten, bezuinigingen, organisatieveranderingen en verzakelijking. Ik realiseerde mij wat een bron van wijsheid wij laten liggen in ons dagelijkse bestaan. Iedereen krijgt gratis feedback, iedere nacht en we stoppen het bijna allemaal weg. Als je over je werk droomt dan is het niet eens gebruikelijk om dat te vertellen. Dat is volgens mij echt zonde.

Een voorbeeld uit mijn eigen leven.

Ik droom dat de toren waarin ik werk in brand staat. Ik zie collega’s lopen. Ze lopen alle kanten op. Ik zie ook een leidinggevende die mij indringend aankijkt. Verder zie ik ook vluchtwegen in het gebouw. Ik sta van een afstand te kijken. Het is best spannend en ook een mooi gezicht. Tegelijkertijd doe ik helemaal niets. Ik sta stil te kijken.

Deze droom heb ik in verschillende variaties gehad en ik wist dat ik iets moest doen. Ik wilde geen toeschouwer blijven en ik wilde ook niet vluchten. Ik wist dat er iets moest veranderen, maar wat was nog niet duidelijk. Ik heb het jaar daarop elke gelegenheid aangegrepen om te onderzoeken of ik daar nog wilde blijven werken. Wat me wel beviel en wat niet. Vurig ging ik niets uit de weg.

Ik ben er blijven werken, wel met een totaal andere bezieling en andere taken die ik zinvol acht.

Een ander voorbeeld

Een nacht vroeg ik mij voor het slapen gaan af of ik het werken met dromen door moest zetten. Wilde ik naast mijn werk een druk gezin en een fijn leven dit wel echt?

Die ochtend werd ik wakker en ik realiseerde mij half wakker en half dromend dat ik met een vinger met rode verf op de muur schreef. Ik schreef op de muur en op die muur schreef ik de woorden Muses Sacrum. Ik wist ook zei ik in mijn droom tegen mijzelf dat het heel goed was ook voor mijn kinderen.

Deze droom was voor mij heel helder. In dag heb ik wel de betekenis van Muses Sacrum opgezocht. Het betekent heilige muze, godin van de schoonheid en kunst. Ik besefte mij dat het werken met dromen voor mij zo wezenlijk is. Het is zo van alle tijden. Het is echt een bron waaruit ik wil putten.

Mijn achtergrond, ik ben opgeleid bij de Universiteit Utrecht, Faculteit Geesteswetenschappen, Algemene Letteren en Geschiedenis, ik heb trainer en coach opleidingen gevolgd en werk continue aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Daarnaast ben ik Insights Practioner.

LinkedIn